Sep 30

Kąpieluszki (inna nazwa: pieluchy basenowe) to rodzaj specjalnej pieluszki dla niemowląt i małych dzieci. Służy ona do wstępnej nauki pływania i zabaw na pływalni związanych z oswojeniem dziecka z wodą. Kąpieluszki są wyposażone w specjalny wkład chłonny, który nie pęcznieje w wodzie a także zapobiegają przedostawaniu się moczu dziecka do wody w basenie.

Orientacyjne oznaczenia rozmiaru:

  • XS – najmniejsze, dla niemowląt o masie od ok. 3 do 6 kg,
  • S – małe, od 7 do 12 kg,
  • M – średnie, od ok. 11 do 15 kg,
  • L – duże, od ok. 14 kg.
Sep 30

Wyznawcy islamu zobowiązani są odnosić się z szacunkiem do wszystkich istot, w tym do dzieci. Bóg w Koranie surowo potępił panujący w pogańskiej Arabii zwyczaj zabijania córek, stwierdzając, że posiadanie dzieci jest zawsze błogosławieństwem, co w polskim tłumaczeniu znaczy:

A kiedy zwiastują któremuś z nich córkę, to jego oblicze się zasępia i jest udręczony. On ukrywa się przed ludźmi z powodu tego nieszczęścia, które mu obwieszczono: czy on ma je zachować mimo poniżenia, czy też pogrzebać je w prochu. Jakże źle oni rozumują! (16:58-59)

Do Boga należy królestwo niebios i Ziemi. On stwarza to, co chce. On daje córki komu chce, i On daje synów komu chce (42:49)

Dzieci rozwiedzionych kobiet mają prawo do alimentów od ojca:

Matki pragnące w pełni wykarmić swoje dzieci będą je karmiły przez całe dwa lata. A na ojcu dziecka ciąży obowiązek zaopatrzenia ich w żywność i odzież, zgodnie z przyjętym zwyczajem. Nie nakłada się na człowieka niczego, co nie jest w jego możliwości. Rodzicielka nie może doznać szkody z powodu swojego dziecka ani ten, któremu się urodziło dziecko, z powodu jego dziecka. To samo dotyczy osoby dziedziczącej. Jeśli oboje chcą odstawić dziecko od piersi za obopólną zgodą i naradą, to nie popełnią grzechu. A jeśli zechcecie oddać do karmienia wasze dzieci, to nie będziecie mieli grzechu, jeśli dacie za to wynagrodzenie zgodnie z przyjętym zwyczajem. Bójcie się Boga! I wiedzcie, ze Bóg widzi dobrze to, co wy czynicie! (2:223)

Sieroty mogą liczyć na pomoc ze strony całej wspólnoty muzułmańskiej:

Powiedz: “Bóg daje wam pouczenie o nich - to, co wam się recytuje w Księdze: w sprawie osieroconych dziewcząt, którym nie dajecie tego, co im zostało przepisane, kiedy pragniecie je poślubić; i pouczenie w sprawie słabowitych dzieci; i abyście byli dla sierot sprawiedliwi.” A cokolwiek uczynicie dobrego, to, zaprawdę, Bóg wie o tym dobrze!? (4:127)

Czyż nie znalazł cię sierotą i czy nie dał ci schronienia? Czy nie znalazł cie błądzącym i czy nie poprowadził cię drogą prostą? I czy nie znalazł cię biednym, i nie wzbogacił cię? Przeto sieroty - nie uciskaj! (93:6-9)

Spis treści

//

Postawa Mahometa wobec dzieci

Prorok Mahomet słynął z czułości w stosunku do dzieci, chętnie spędzał z nimi czas i bawił się z nimi. Ponieważ każdy muzułmanin jest zobowiązany naśladować sunnę (czyny Proroka), oznacza to że muzułmanie są zobowiązani dobrze traktować dzieci:

Szedłem z Wysłannikiem Allaha za dnia lecz on nie mówił nic do mnie i ja też nie mówiłem do niego zanim dotarliśmy do bazaru Banu Kajnukaa. Prorok wrócił do namiotu Fatimy i rzekł: “Czy mały chłopiec jest tutaj” Mieliśmy wrażenie, że matka dziecka kazała Prorokowi umyć je i ubrać. Nie za długo al-Hasan przybiegł i uściskał proroka. Wysłannik Allaha rzekł: Na Allaha. Kocham go i kocham tych, którzy go kochają. (Muslim)

Wysłannik Allaha sadzał mnie na jednym udzie, a al-Hasana na drugim, przytulał nas i mówił, “O Allah! Bądź dla nich miłosierny, jak ja jestem dla nich miłosierny” (Buchari)

Prorok był tolerancyjny nawet wobec niegrzecznych dzieci:

Przekazała Aisza: Prorok wziął dziecko na kolana … i gdy dziecko oddało mocz, on po prostu poprosił o wodę i wylał ją na miejscu moczu. Ojciec dziecka krzyknął, “Co zrobiłeś, głupi chłopcze” i wyciągnął rękę, by odciągnąć syna od Proroka. Mahomet pohamował mężczyznę, przytulił chłopca i rzekł: To nie jest wielka sprawa. Moje ubranie można wyprać. Ale uważaj jak traktujesz dziecko. Co przywróci jego pewność siebie, po tym jak go publicznie potraktowałeś w taki sposób”

Prorok rzekł: “Rozpoczynam modlitwę z zamiarem przedłużenia jej, lecz kiedy słyszę płacz dziecka, skracam modlitwę i uspokajam je, bo wiem że płacz dziecka wznieci gniew u jego matki” (Al-Buchari)

Nawet w czasie wojny, Prorok Mahomet dbał o bezpieczeństwo dzieci:

Przekazał Ibn Umar: W czasie jednej z wypraw wojennych zginęła kobieta, więc Wysłannik Allaha zabronił zabijania kobiet i dzieci.

Adopcja muzułmańska

Muzułmańska adopcja dziecka nazywa się kafala i różni się od europejskiej. Dorośli adoptujący dziecko są jego opiekunami, a nie nowymi rodzicami. Dziecko adoptowane nie ma prawa do spadku po nich, nie przyjmuje też ich nazwiska, ma za to prawo do spadku po rodzicach biologicznych. Po osiągnięciu dojrzałości płciowej dziecko może wziąć ślub z osobą adoptującą. Jeżeli taki związek nie zostanie zawarty, zaczynają między nimi obowiązywać zasady skromności - mężczyzna nie może oglądać ciała swojej adoptowanej córki. Jeżeli dziecko ma własne pieniądze, osoby adoptujące nie mają prawa nimi dysponować.

Małżeństwo dzieci

Według większości uczonych islamskich, małżeństwo może być zawarte po osiągnięciu dojrzałości płciowej (po arabsku hatta tutika al-ridżal ). Zaręczyny mogą być zawarte w dowolnym wieku, nawet dzień po urodzeniu, jednak dziewczynka zostaje z rodzicami i przenosi się do domu męża dopiero gdy dwie kobiety pod kierunkiem kadiego stwierdzą, że jest ona fizycznie gotowa do współżycia.

Zmuszanie dziewcząt do małżeństwa jest zakazane na mocy słów Mahometa:

Dziewica nie powinna być wydawana za mąż, jeśli nie wyrazi na to zgody

W praktyce jednak w krajach muzułmańskich zasada ta jest często łamana i decyzja o wyborze męża jest podejmowana przez ojca dziewczyny.

Przypisy

  1. Kassamali, Tahera. Raising Children. Tayyiba Publishers & Distr.
  2. http://islam.about.com/cs/parenting/a/adoption.htm
  3. John Esposito, Islam, Oxford University Press 2003
  4. http://www.usc.edu/dept/MSA/humanrelations/womeninislam/marriage.html#consent
Sep 30


Wielka Księżna Maria Romanowa (1899-1918)


Maria Romanowa, 1910

Maria Nikołajewna Romanowa (ur. 14 czerwca/26 czerwca 1899 w Peterhofie, w Sankt Petersburgu; zm. 4 lipca/17 lipca 1918 w Jekaterynburgu) - wielka księżna rosyjska, trzecia córka ostatniego cara rosyjskiego Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorownej. Święta prawosławna.

Spis treści

//

Biografia

Wielka Księżna Maria Nikołajewna Romanowa urodziła się jako trzecia córka cara Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorowny 26 czerwca 1899 w pałacu carskim w Peterhofie. W momencie jej przyjścia na świat para carska miała już dwie córki - Olgę i Tatianę, toteż caryca miała nadzieję na urodzenie syna, który mógłby dziedziczyć po ojcu tron.

W kontaktach między sobą wielkie księżne używały języka angielskiego lub języka rosyjskiego, ze swoim bratem Aleksym i ojcem rozmawiały po rosyjsku, zaś z matką – po angielsku. Ponadto uczyły się francuskiego. Ich pierwszą nauczycielką angielskiego była guwernantka Margaret Eager, co sprawiło, że posługiwały się tym językiem z wyraźnym akcentem irlandzkim.

Charakter i obycie


Carewna Maria Romanowa (ok. 1916)

Marię nazywano Masha, Mashka, a także francuską odmianą jej imienia - Marie. Generalnie jednak i oficjalnie rodzina i przyjaciele nazywali ją jej imieniem i patronimem - Maria Nikołajewna.

Maria uchodziła za piękną i lubiącą flirtować dziewczynę. Miała brązowe, długie włosy. Jej niebieskie oczy były tak duże, że rodzina nazywała je “spodkami”. Marię często określano Aniołek Botticellego. Wielki Książę Rosji Władimir Aleksandrowicz nazwał ją przyjaznym dzieckiem ze względu na jej łagodną naturę. Pierre Gilliard, nauczyciel francuskiego Marii oraz jej rodzeństwa określał swoją uczennicę tak: “Miłe dziewczę, wysoka jak na swój wiek, jej obraz to samo zdrowie“. Ogromną miłością Maria darzyła ojca, cara Mikołaja II, którego nazywała “Papa” (choć podczas oficjalnych wystąpień i parad zwracała się, podobnie jak rodzeństwo, do niego per “carze”). Gdy car był chory na tyfus, Maria co noc całowała miniaturkę zdjęcia swego ojca na znak oddania i miłości do niego, ale także aby szybciej powrócił do zdrowia.

Maria była bardzo związana z Anastazją, ale ich osobowości były skrajnie odmienne. Maria zawsze grzeczna, Anastazja - wręcz przeciwnie. Maria: poważna, wyglądała na więcej lat niż rzeczywiście miała; Nastka wyglądała na mniej, co carycę Aleksandrę niezbyt zadowalało. Jednak obydwie - co łączyło zarówno je jak i inne dziewczynki - uwielbiały okazje, przy których mogłyby się pięknie wystroić - jak przystało na księżniczki.

Maszka uwielbiała rozmawiać o małżeństwie i dzieciach - ktoś kiedyś powiedział, że byłaby wzorem na cudowną żonę. Rzeczywiście, sama Maria stwierdziła w rozmowie z rodziną, że chciałaby mieć męża żołnierza i dwadzieścioro dzieci! Lubiła malować, ale nie znosiła malować siebie (robić sobie makijażu). Maria zawsze zachowywała się grzecznie, toteż jej ojciec żartował, że pewnego dnia wyrosną jej “anielskie skrzydła”.

Relacje z Rasputinem


Carewna Maria (1910)

Maria i jej rodzina Aleksego nazywali “Baby”. Gdy carewicz dostał ataku hemofilii, caryca Aleksandra zwróciła się o pomoc do Grigorija Rasputina. Ku uciesze rodziny cesarskiej, rzekomy mnich uratował życie choremu Aleksemu, czym zapewnił sobie sympatię cara i jego rodziny. “Święty pan”, jak carskie dzieci nazywały Rasputina, wykorzystywał każdą okazję do spotkania z Aleksym, ale innym powodem dla jego wizyt była chęć posiadania wpływów i nieoficjalnej władzy w Imperium Rosyjskim. Rasputin był też nazywany przez Marię i jej rodzeństwo “Nasz Przyjaciel”, co doskonale obrazowało pozycję faworyta na dworze carskim.

Rasputin, aby pozyskać przychylność pary cesarskiej, zaprzyjaźnił się z królewskimi dziećmi (oprócz Aleksego): Olgą, Tatianą, Marią i Anastazją. Pierwszy telegram, jaki napisał w 1908 roku do 9-letniej Marii, brzmiał: “Przypuszczam, Wasz prosty mnich, że My będziemy się widzieć wkrótce! Wielki pocałunek!”. Drugi telegram, jaki Rasputin napisał do Marii, brzmiał: “Moja mała M! Moja mała przyjaciółko! Może inni pomogą Wam nieść Wasz Krzyż i radość w Chrystusowym Świecie. Patrzę, już wieczór. Tak więc żegnam się dziś z kłopotami tego świata”.

Śmierć i kanonizacja


Maria Romanowa (1915)

Przez lata przyjmowano, że została zamordowana przez bolszewików w Jekaterynburgu w nocy z 16 na 17 lipca 1918 roku. Natomiast kiedy odnaleziono mogiłę członków rodziny carskiej, wśród znalezionych szczątków nie odkryto ciała chłopca, brakowało również ciała jednej z dziewcząt - Marii lub Anastazji. Nie przeszkodziło to w 2000 w kanonizacji jej przez cerkiew prawosławną.

Nieliczne pozostałości ich szkieletów odnaleziono dopiero w sierpniu 2007 roku, niedaleko od wspominanej mogiły .


Wielka księżna Maria w 1914 roku.

Maria w filmie

  • W filmie Nicholas and Alexandra (pol. Mikołaj i Aleksandra) z 1971 roku Carewnę Marię zagrała Candace Glendenning.

Przypisy

  1. Edward Radzinski: Jak naprawdę zginął car Mikołaj II. Warszawa: Warszawski Dom Wydawniczy, 1994, s. 87. ISBN 83-85558-35-7
  2. 2,0 2,1 Robert Massie: Nicholas and Alexandra. Dell Publishing Co., 1967, s. 135. ISBN ISBN 0440163587
  3. Edward Radzinski: Jak naprawdę zginął car Mikołaj II. Warszawa: Warszawski Dom Wydawniczy, 1994, ss. 147-148. ISBN 83-85558-35-7
  4. Edward Radzinski: Jak naprawdę zginął car Mikołaj II. Warszawa: Warszawski Dom Wydawniczy, 1994, s. 148. ISBN 83-85558-35-7
  5. Biographies - The Grand Duchesses - OTMA (ang.). .
  6. Pierre Gilliard: Life at Tsarskoe Selo - Pierre Gilliard - Thirteen Years at the Russian Court (ang.). .
  7. Bones found by Russian builder finally solve riddle of the missing Romanovs (ang.)
  8. Kości carewicza i jego siostry zidentyfikowane, Rzeczpospolita z dnia 17 lipca 2008 roku, nr 166 (8067), s. A23.
  9. DNA Confirms Remains Of Czar’s Children (ang.)

Literatura

Zobacz też

  • OTMA
  • Ceclava Czapska

Strony o Marii Romanowej

Sep 30


Ten artykuł jest częścią serii
Polityka III RP

Prawo

Konstytucja
Polskie prawo

Władza wykonawcza

Prezydent
Prezes Rady Ministrów
Rada Ministrów

Władza ustawodawcza

Sejm
Senat
Zgromadzenie Narodowe

Władza sądownicza

Sąd Najwyższy
Trybunał Konstytucyjny
Trybunał Stanu
Naczelny Sąd Administracyjny

Samorząd terytorialny

Samorząd w Polsce
Samorząd gminny
Samorząd powiatowy
Samorząd województwa

Kluby parlamentarne

PO PiS Lewica PSL

Wybory

Wybory w Polsce (od 1989):

prezydenckie:
1990 1995 2000 2005
parlamentarne:
1989 1991 1993 1997 2001 2005 2007
samorządowe:
1990 1994 1998 2002 2006
europejskie:
2004 2009
Referenda ogólnokrajowe (od 1989):
1996 1997 2003

Stała Rada Dzieci i Młodzieży przy Ministrze Edukacji Narodowej - organ opiniodawczo - doradczy Ministra Edukacji Narodowej, powołany 29 września 2006 roku. Pierwsza kadencja Rady rozpoczęła się 1 października 2006. Nadzór administracyjno-organizacyjny nad działaniem Rady sprawuje Departament Młodzieży i Wychowania w MEN.

Spis treści

//

Ogólne informacje

  • Rada Dzieci i Młodzieży liczy 48. członków.
  • Każde województwo ( Kuratorium Wojewódzkie) wybiera spośród kandydatów po 3. członków (z gimnazjum, liceum ogólnokształcącego i innej szkoły ponadgimnazjalnej).
  • Dodatkowo w skład Rady weszli Marszałkowie XII Kadencji Sejmu Dzieci i Młodzieży (Mateusz Markiewicz, Mateusz Komorowski, Łukasz Warchoł)
  • Kadencja Rady trwa dwa lata.
  • Rada ustanowiła o powołaniu Prezydium Rady, w skład której wejdzie przewodniczący, dwóch zastępców przewodniczącego, sekretarz i członek rady z gimnazjów.
  • Przewodniczącym Rady został Marszałek XII Sesji Sejmu Dzieci i Młodzieży Mateusz Komorowski.
  • Zastępcami przewodniczącego Rady Dzieci i Młodzieży zostali: Izabela Puczyłowska (Suwałki) i Martyna Borowczyk. Sekretarzem jest Anna Węgrzyn.
  • Przedstawicielem Gimnazjów w Prezydium Stałej Rady Dzieci i Młodzieży został Bartłomiej Lesiak.

Posiedzenia

  • I posiedzenie: 6 listopada 2006 - organizacyjne.
  • II posiedzenie: 7 lutego 2007 - podjęto trzy uchwały, utworzono komisje.
  • III posiedzenie: 23 marca 2007 - podjęto dwie uchwały oraz trzy apele, objęto patronat nad konkursem dot. wartości i praw człowieka, przyjęto oficjalne logo rady, nastąpiło ukonstytuowanie się komisji.
  • IV posiedzenie: 31 maja 2007 - posiedzenie na UKSW, 1 czerwca 2007 członkowie Rady zostali zaproszeni na posiedzenie Sejmu Dzieci i Młodzieży.
  • V posiedzenie: 6 i 7 września 2007
  • VI posiedzenie: 10 czerwca 2008

Prezydium Rady

  • Mateusz Komorowski - przewodniczący
  • Izabela Puczyłowska - wiceprzewodnicząca
  • Martyna Borowczyk - wiceprzewodnicząca
  • Anna Węgrzyn - sekretarz
  • Bartłomiej Lesiak - członek zarządu

Komisje

Rada Dzieci i Młodzieży w celu swojego sprawniejszego funkcjonowania na posiedzeniu w dniu 7 lutego 2007 powołała do istnienia 5 następujących komisji:

Komisja ds. Egzaminów i Oceniania
Skład

  • Michał Reszke - Przewodniczący
  • Marta Warchoł - Zastępca Przewodniczącego
  • Paulina Bazanek
  • Kamil Grycz
  • Jan Kalisiak
  • Robert Lasek
  • Mateusz Markiewicz
  • Marek Płotka
  • Małgosia Polowczyk
  • Małgosia Sienkiewicz
  • Łukasz Warchoł
  • Joanna Wojna
  • Tomek Zając

Komisja ds. Konkursów i Nagród
Skład

  • Magdalena Miron - Przewodniczący
  • Rafał Moroń - Zastępca Przewodniczącego
  • Alina Mika
  • Anna Pacia
  • Agnieszka Kuźmińska
  • Agnieszka Skrabska
  • Michał Bohaczewski

Komisja ds. Wychowania i Praw Ucznia
Skład

  • Sebastian Kaleta - Przewodniczący
  • Agnieszka Kik - Zastępca Przewodniczącego
  • Justyna Krauze
  • Monika Woszczak
  • Michał Kaszuba
  • Agnieszka Kik
  • Konrad Orzechowski
  • Arkadiusz Kiepura
  • Krzysztof Jordan
  • Dawid Liwoch
  • Sebastian Kaleta
  • Michał Jaworski
  • Agata Misiuk
  • Marta Matynia

Komisja ds. Samorządności
Skład

  • Piotr Müller - Przewodniczący
  • Patrycja Oleksza - Zastępca Przewodniczącego
  • Elżbieta Adamska
  • Magdalena Czul
  • Katarzyna Fejdasz
  • Paweł Karczewski
  • Paweł Kupis
  • Karolina Kwolek

Komisja ds. Wniosków
Skład

  • Agnieszka Kałuża - Przewodniczący
  • Małgorzata Otłowska - Zastępca Przewodniczącego
  • Agnieszka Adamska

Dementi na temat Rady

  • Wbrew powszechnej opinii krążącej wśród internautów, Rada Dzieci i Młodzieży przy Ministrze Edukacji Narodowej jest organem całkowicie apolitycznym.

Zobacz też

  • Ministerstwo Edukacji Narodowej
  • Sejm Dzieci i Młodzieży
  • Portal na temat Oświaty na Wikipedii

Linki zewnętrzne

Sep 30

Klub Kangura - stowarzyszenie rodziców noszących dzieci w chustach i miękkich nosidłach.

Spis treści

//

Geneza

Klub wziął swe początki w 2006 roku, podczas spotkań rodziców w kilku miastach Polski Rodzice noszący dzieci i skupiający się wokół idei świadomego rodzicielstwa zaczęli się spotykać na łamach forum internetowego “Kawałek Szmaty, chusty i…” i na łamach tego forum internetowego umawiać się na wspólne spacery, rozmowy, pomoc w dobraniu chusty czy nosidła.

Działalność

Kluby Kangura działają w kilku miastach w Polsce. To spotkania dla rodziców, zainteresowanych tematem świadomego rodzicielstwa. Idea bliskości, która jest realizowana przez rodziców między innymi nosząc dzieci w chustach, wynika z ich głębokiego przekonania, że dzieci do prawidłowego rozwoju potrzebują czułego kontaktu, przytulania, bujania i noszenia. Członkowie Klubu Kangura jako rodzice towarzyszą swoim dzieciom na każdym etapie ich rozwoju i pokazują im świat z własnej perspektywy.


Mamy z klubu kangura

Klub Kangura promuje ideę noszenia dzieci, pokazuje innym zalety używania, a także możliwości wykorzystania kawałka materiału, pozwala poćwiczyć prawidłowe i bezpieczne sposoby wiązania chusty do noszenia dzieci oraz a także przybliża tradycje noszenia w Polsce i na świecie.

W Klubie Kangura bardziej doświadczeni rodzice doradzają tym dopiero zaczynającym swoją przygodę z dzieckiem i chustą do noszenia. Niezdecydowani zyskują szansę przymierzenia siebie i dziecka do chusty, obejrzenia rozmaitych rodzajów chust i nosideł (miękkich i ergonomicznych). Klub Kangura nie prowadzi sprzedaży chust ani nosideł. Jako oficjalna organizacja działa od 2008 roku. Jest to stowarzyszenie zwykłe non-profit, utrzymujące się z własnych składek członkowskich.

Imprezy edukacyjne

Klub Kangura organizuje wiele imprez dla rodziców i dzieci o charakterze edukacyjnym. W miastach całej Polski rodzice podczas darmowych otwartych spotkań klubowych dowiadują się o bezpiecznych sposobach noszenia dzieci.

W październiku 2008 były organizowane darmowe spotkania z ekspertami, warsztaty dla rodziców - związane z chustami i noszeniem - Dni Noszenia.

Corocznie jesienią (listopad 2008, wrzesień 2009) we współpracy z międzynarodowymi organizacjami o podobnym profilu działalności Klub Kangura organizuje “Międzynarodowy Tydzień Bliskości” aby szerzyć idee bliskości rodzicielskiej.

Międzynarodowe osiągnięcia

w listopadzie 2008 Klub Kangura otrzymał międzynarodowe wyróżnienie, przyznawane przez międzynarodowe stowarzyszenie Babywearing International w kategorii - Best Babywearing Outreach Program by a Non-Vendor - (Najlepszy społeczny program promujący noszenie dzieci), otrzymał wyróżnienie w kategorii - najlepsza kampania medialna promująca bliskość i noszenie dzieci.

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. http://www.nosimy.prv.pl
Sep 30

Ten artykuł dotyczy młodego człowieka. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.


Irackie dziecko w inkubatorze

Dziecko – w podstawowym znaczeniu młody człowiek, który nie osiągnął jeszcze pełnej dojrzałości.

W innym znaczeniu dziecko to także bezpośredni potomek, niezależnie od jego aktualnego wieku i stopnia dojrzałości (np. w zdaniu Tomek to dziecko Andrzeja i Krystyny.).

Spis treści

//

Dziecko w świetle prawa

W świetle polskiego prawa za dziecko uznaje się każdą istotę ludzką od poczęcia . Z kolei w rozumieniu Konwencji o prawach dziecka, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r., dziecko, z uwagi na swoją niedojrzałość fizyczną oraz umysłową, wymaga szczególnej opieki i troski, w tym właściwej ochrony prawnej, zarówno przed jak i po urodzeniu.

Dziecko w polskim prawie nie posiada pełni praw obywatelskich i musi zawsze posiadać jakiegoś prawnego opiekuna, który z jednej strony odpowiada za niego prawnie (por. władza rodzicielska), a z drugiej ma obowiązek zapewniać mu materialną i psychiczną opiekę.

Prawo i obowiązek do sprawowania tej opieki (zwanej prawami rodzicielskimi) przysługuje w pierwszej kolejności biologicznym rodzicom dziecka. Gdy z jakichś względów rodzice nie mogą lub nie chcą sprawować tej opieki, sąd cywilny ma prawo przydzielić ją komuś innemu (adopcja). Jeśli dziecko, które nie ma rodziców lub którego rodzice zrzekli się praw rodzicielskich, nie zostanie adoptowane, jego opiekunem prawnym staje się państwo.

Prawo polskie w obszarze praw dziecka i prawa adopcyjnego jest w pełni zgodne z Kartą Praw Dziecka ONZ, którą Polska ratyfikowała i ma obowiązek przestrzegać.

Rozwój

Prawidłowością rozwoju dziecka i fazami tego rozwoju zajmuje się psychologia rozwojowa. Na ogół przyjmuje się istnienie następujących faz rozwoju człowieka:

  • okres prenatalny (do porodu);
  • okres wcześniaczy (w przypadku przedwczesnego porodu);
  • okres noworodkowy (0-1 miesiąc)
  • niemowlęctwo (1-12 miesięcy);
  • dzieciństwo (1-6 lat);
  • okres szkolny (6-11 lat);
  • młodzież nastoletnia (11-19 lat);
  • młodzież dorosła (19-26 lat);
  • dorosłość (26-60 lat);
  • starzenie się (60 i więcej lat).

Płeć dziecka


Dziewczynki


Chłopcy

Biologiczna płeć dziecka jest definiowana już w momencie poczęcia i wynika z obecności (lub nie) chromosomu Y w zygocie. Oprócz różnic w budowie genitaliów dzieci przed okresem dojrzewania nie różnią się zbytnio od siebie pod względem budowy ciała, aczkolwiek między chłopcami i dziewczynkami istnieją różnice na przykład w tempie przyrostu masy ciała w tym okresie rozwoju. Istnieją liczne kontrowersje na temat tego, czy płeć dziecka we wczesnym dzieciństwie ma istotny wpływ na cechy jego psychiki, czy też na różnicowanie się tych cech wpływ mają różnice w metodach wychowywania chłopców i dziewczynek. Już we wczesnym dzieciństwie daje się jednak zauważyć odrębność osób transseksualnych.

W wieku 10-14 lat zaczyna się intensywny proces dojrzewania płciowego, podczas którego pojawiają się już istotne różnice w budowie ciała kobiet i mężczyzn. Uwieńczeniem tego procesu jest osiągnięcie pełnej dojrzałości płciowej około 18-25 roku życia.

Dziecko w społeczeństwie i kulturze

Poszczególne społeczeństwa różnią się między sobą bardzo w wyznaczaniu granicy, do której istota ludzka uznawana jest za dziecko, jak również w stosunku, jaki mają do osoby dziecka.

W wielu społeczeństwach spotykano się i spotyka się nadal przypadki małżeństw zawieranych przez osoby nastoletnie (w średniowieczu dla dziewczynki dolna granica wieku wynosiła 12 lat, podobnie było u Żydów w starożytności), co bierze się stąd, że osiągnąwszy biologiczną zdolność rozrodczą, nie są one już w takich społeczeństwach uznawane za dzieci.

W niektórych społeczeństwach o dorosłości decyduje odpowiedzialność - dziecko, które podejmuje pracę, by pomóc rodzicom, nie jest już postrzegane jako dziecko. Tak jest np. w wielu kulturach azjatyckich.

W cywilizacji Zachodu podejście do dziecka zmieniało się bardzo w historii. Swego czasu historyk Philippe Ariès wystąpił z tezą (Historia dzieciństwa), że dzieje dzieciństwa na Zachodzie zaczynają się od zupełnej niewiedzy na temat specyfiki tego okresu w życiu, a nawet stosowanej z rozmachem przemocy (w tym seksualnej) wobec dzieci, poprzez stopniowe odkrywanie szczególnego charakteru dziecka jako osoby, które ostatecznie dokonało się dopiero w ostatnich dwóch stuleciach. Radykalność tej tezy została potem podważona badaniami szczegółowymi, ponieważ we wcześniejszych epokach również otaczano dzieci troską.

Istotnie, dziecko bywało różnie postrzegane, ale teza Arièsa była uproszczeniem. Starożytność miała np. rozbudowane poglądy pedagogiczne, zdawała więc sobie sprawę ze specyfiki dzieciństwa. W średniowieczu zasadniczo postrzegano dziecko jako dorosłego w pomniejszeniu, co widać na malowidłach z epoki i szczególnych proporcjach dzieci na nich przedstawionych. Uważano, że człowiek rodzi się zasadniczo “gotowy”, tylko mniejszy. Co nie znaczy oczywiście, że się o nie nie troszczono. Myśl pedagogiczna zaczęła się ponownie rozwijać w renesansie (np. Filip Melanchton). Jednak szczególnie dużą uwagę dzieciństwu i dziecku zaczęto poświęcać dopiero w XIX wieku, starając się chronić je przed wrażeniami, które mogłyby zaszkodzić jego rozwojowi i otaczać dziecko bardzo regularną opieką i kontrolą, czego wcześniej nie nadużywano (w średniowieczu nie zabraniano dzieciom nawet oglądać egzekucji).

Romantyzm wniósł do kultury Zachodu nowe spojrzenie na dziecko: jako nieskażone światem dorosłych i wolne od ograniczeń rozumu, dziecko miało być jakoby bliżej głębszej, metafizycznej prawdy, bliżej uczuć, odczuć, intuicji, spraw ducha. W XX wieku dziecko stało się szczególnym (nieporównywalnym z żadną inną epoką) przedmiotem zainteresowania psychoanalizy i psychologii.

Zobacz też

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
na temat dzieci


Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Dziecko

  • rodzina
  • pedagogika
  • pediatria
  • psychologia wychowawcza
  • psychologia rozwoju człowieka
  • literatura dziecięca
  • młodzież
  • dojrzewanie

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka (Dz. U. z 2000 r. Nr 6, poz. 69, z późn. zm.).
Sep 30

JonBenét Patricia Ramsey (ur. 6 sierpnia 1990 w Atlancie, zm. 25 grudnia 1996 w Boulder w stanie Kolorado) - sześcioletnia dziewczynka, wielokrotna uczestniczka konkursów piękności, którą znaleziono zamordowaną w piwnicy domu rodzinnego, osiem godzin po zgłoszeniu jej zaginięcia. Jej śmierć odbiła się szerokim echem w USA z powodu przedłużającego się śledztwa oraz pojawiających się przypuszczeń na temat zaangażowania jej rodziny w zbrodnię.

16 sierpnia 2006 sprawa jej śmierci ponownie stała się głośna po aresztowaniu w Bangkoku 41-letniego Johna Marka Karra, podejrzewanego o dokonanie zabójstwa. Głównym dowodem w sprawie miały być jego listy internetowe do profesora dziennikarstwa na University of Colorado System, Michaela Traceya. 28 sierpnia 2006 został on jednak uwolniony od tego zarzutu, po badaniach jego DNA i próbek znalezionych na miejscu zbrodni.

Linki zewnętrzne

Sep 30

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Uwaga: Aby ułatwić pracę dodaj do szablonu parametr |data=2009-09

Katolickie Towarzystwo Służby Dzieciom zostało założone w 1987 roku w Suwałkach. Pierwotnie nosiło nazwę Katolickie Towarzystwo Służby Osobom Uzależnionym. Założył je Zenon Dziedzic, który w 1988 roku stworzył metodę “Pedagogiki wzorów pozytywnych”. Jest ona stosowana po dzisiejszy dzień. Towarzystwo opiekuje się nieodpłatnie każdego dnia dziećmi z rodzin dotkniętych ubóstwem. W sposób szczególny dąży do zniwelowania skutków patologii społecznych: alkoholizmu, narkomanii, nikotynizmu, które coraz częściej dotykają swoim uzależnieniem dzieci i młodzież z biednych rodzin. Posiada rejestrację ogólnopolską. Wychowuje obecnie ponad 120 dzieci.Organizuje letni i zimowy wypoczynek, skupia wychowanków wokół idei pomagania innym, otwarcia się na wyższe wartości, pogłębiania w sobie patriotyzmu. Towarzystwo pomogło ponad 3000 osobom - dzieciom, młodzieży i dorosłym. Ponad 50% wychowanków prowadzi normalne życie. Członkami Honorowymi towarzystwa są między innymi: Lech Wałęsa, Andrzej Wajda, Bronisław Geremek, ks.bp Edward Samsel, ks.prałat Kazimierz Hamerszmit, ks.abp Wojciech Ziemba, ks.bp Jerzy Mazur. W ramach działalnośąci towarzystwa ukazały się publikacje: “Pedagogika wzorów pozytywnych”, “15 lat KTSD”, “Pójść za Jezusem”, “Dobry człowiek”. Towarzystwo utrzymuje się z dotacji oraz darowizn. Założyciel i pozostali działacze pracują społecznie.

Sep 30

Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci (KFnrD) to polska fundacja mająca za cel z jednej strony poprawę stanu opieki medycznej dzieci w Polsce, a z drugiej - pomoc w rozwoju zainteresowań dzieciom wybitnie uzdolnionym. Fundusz został stworzony 30 maja 1981 przez Jana Szczepańskiego i Ryszarda Rakowskiego przy współpracy wielu lekarzy i nauczycieli akademickich. Od 23 lutego 2006 roku Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci jest organizacją pożytku publicznego. 6 czerwca 2009 roku, podczas uroczystego koncertu z okazji 25-lecia Programu Pomocy Wybitnie Zdolnym, Ryszard Rakowski został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Fundusz zasłynął z nowatorskiego podejścia do pomocy uzdolnionym dzieciom, poprzez organizację ogólnopolskich warsztatów w instytutach naukowych i szkołach wyższych oraz specjalnych obozów naukowych.

Fundusz jest również organizatorem polskiego etapu Konkursu Prac Młodych Naukowców Unii Europejskiej (ang. European Union Contest for Young Scientists).

Obecnie w skład Zarządu Funduszu wchodzą:

  • dr Wojciech Augustyniak
  • prof. Bogdan Cichocki
  • prof. M. Katarzyna Kornacka (wiceprzewodnicząca)
  • prof. Włodzimierz Lengauer (wiceprzewodniczący)
  • prof. Jan Madey (przewodniczący)
  • prof. Zbigniew Marciniak
  • Aleksander Pęszko (skarbnik)
  • prof. Lucjan Piela
  • Ryszard Rakowski (sekretarz)
  • prof. Tomasz Strahl

Program pomocy wybitnie uzdolnionym

Corocznie Fundusz wybiera grono tak zwanych stypendystów na podstawie dostarczonych przez wnioskodawców (uczeń, szkoła, rodzice) dowodów zainteresowań akademickich, takie jak prace własne, opracowania, lista przeczytanych książek akademickich czy po prostu szczegółowy opis zainteresowań. Oceny szkolne nie są przy tym brane pod uwagę. Ważnym czynnikiem jest zawsze uczestnictwo i sukcesy w konkursach i olimpiadach przedmiotowych, ale nie jest on decydujący. Jeśli dany uczeń nie został zakwalifikowany jako stypendysta, może uzyskać niższy status, taki jak podopieczny lub kandydat na stypendystę.

Stypendyści Funduszu nie otrzymują żadnych pieniędzy w formie gotówki, którą można by swobodnie wydawać. Mogą za to uczestniczyć bezpłatnie w warsztatach i obozach naukowych, trwających tydzień lub dwa, przy czym dodatkowo zwracana jest całość kosztów transportu poniesionych przez stypendystę. Spośród instytutów przez wiele lat najaktywniej uczestniczących w organizacji tych zajęć znajdują się m.in.

  • Instytut Chemii Organicznej PAN,
  • Wydział Matematyki i Informatyki oraz Centrum Astronomiczne UMK,
  • Instytut Fizyki PAN,
  • Interdyscyplinarne Centrum Modelowania, Wydział Chemii, Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki, Wydział Fizyki oraz Obserwatorium Astronomiczne UW,

a także liczne wydziały humanistyczne i artystyczne czy Akademie Muzyczne. Fundusz organizuje także koncerty stypendystów muzycznych (m.in. na Zamku Królewskim, w Podchorążówce w Łazienkach Królewskich) i wystawy prac plastycznych.

Najważniejszym wydarzeniem jest jednak ogólny obóz naukowy w Świdrze (w roku szkolnym 2005/2006 obóz odbył się w Miedzeszynie, przed rokiem 2000 odbywał się w Jadwisinie pod Warszawą), trwający około 10 dni wielodyscyplinarny zjazd stypendystów z różnych dziedzin (matematyka, fizyka, chemia, biologia, historia, filologia, muzyka, plastyka itd.). Od rana do późnego wieczoru odbywają się wykłady prowadzone przez znanych profesorów, warsztaty prowadzone przez młodych naukowców, spotkania ze znanymi intelektualistami, a także zajęcia sportowe.

W trakcie wakacji letnich stypendyści Funduszu mają możliwość wziąć udział w międzynarodowych obozach naukowych takich jak

  • Research Science Institute (en:Research Science Institute), obóz badawczy, odbywający się na uczelniach Massachusetts Institute of Technology i Caltech w USA,
  • European Space Camp , obóz astronomiczny, mający miejsce w wyrzutni rakiet na Lofotach w Norwegii,
  • Warsztaty badawcze na Uniwersytecie w Getyndze w Niemczech,
  • Międzynarodowe Forum Młodych Naukowców w Londynie (en:LIYSF) w Wielkiej Brytanii.

Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci jest też aktywnym uczestnikiem dyskusji o zmianach w systemie edukacyjnym w Polsce, ze szczególnym naciskiem na kształcenie dzieci uzdolnionych.

Znani stypendyści

  • Filip Wolski, stypendysta, zwycięzca Międzynarodowej Olimpiady Informatycznej
  • Krzysztof Trzaskowski, stypendysta
  • Jacek Dehnel, stypendysta
  • Jan Klata, stypendysta
  • Mariusz Patyra, stypendysta
  • Rafał Blechacz, stypendysta w latach 2002-2004
  • Agata Szymczewska, stypendystka w latach 1997-2004
  • Adam Falkiewicz, stypendysta w roku szkolnym 1995/1996

Linki zewnętrzne

Sep 30

John Charles Francis ( ur. 12 lipca 1905 w York Cottage, Sandringham; zm. 18 stycznia 1919 w Wood Farm, Sandringham), książę Wielkiej Brytanii.

Życie

Książę John urodził się jako syn Jerzego, księcia Walii (późniejszy Jerzy V), drugiego najstarszego syna Edwarda VII i królowej Aleksandry, z domu księżniczki Danii. Jego matką była Maria Teck, księżna Walii, późniejsza królowa Wielkiej Brytanii. Była najstarszą córką Franciszka Teck i Marii Adelajdy Hanowerskiej, książąt Teck. W chwili urodzenia książę Johny był szósty w linii sukcesji do brytyjskiego tronu.

Książę został ochrzczony 3 sierpnia 1905 roku w kościele świętej Magdaleny w Sandringham. Jego rodzicami chrzestnymi zostali król Portugalii, książę i księżna Sparty, księżniczka Aleksandra Teck, Haakon VII, król Norwegii, książę Jan Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, książę Fife.

Z powodu choroby epileptycznej od piątego roku życia aż do dnia przedwczesnej śmierci przetrzymywano go w odosobnieniu w zamku Sandrinham. Tylko nielicznym osobom odwiedzającym odległy, położony 150 kilometrów na północ od Londynu, w rzadko zaludnionej części hrabstwa Norfolk zamek, dane było ujrzeć na własne oczy księcia. Johnnie był traktowany jak trędowaty. W celu uniemożliwienia mu jakichkolwiek kontaktów, umieszczono go nieco na uboczu, w niewielkim wiejskim domu. Czasami myśliwi lub wędrowcy widzieli, jak mały książę wypatrywał przez okno lub, co zdarzało się znacznie rzadziej, bawił się w pobliskich lasach.

Podobno John był dość wysoki jak na swój wiek, co bardzo szybko przyniosło mu brzydki przydomek: dziecko potwór.

W ciągu pierwszych pięciu lat życia księcia, który miał blond włosy i twarz przypominającą aniołka, jak twierdzono, był jednym z najbardziej otwartych członków rodziny królewskiej, raczej ówcześnie uważanej za nieprzystępną. W przeciwieństwie do swojego starszego rodzeństwa: Edwarda, Alberta, Mary, Henry’ego, Jerzego, Johnnie był otwarty i bezpośredni. Później jednak zaczęły go nękać ataki, o których przyczynach i sposobie postępowania z chorym w tamtych czasach nie wiedziano jeszcze niemal nic. Jerzy V, który zasiadł na królewskim tronie zaledwie rok wcześniej, uznał chorobę swojego najmłodszego syna za skazę. Jego całą miłością była Royal Navy - królewska marynarka wojenna. Nie mógł w niej służyć nikt, kto miał dotknięte epilepsją lub inaczej upośledzone dziecko. Król zdecydował zamknąć swojego syna za grubymi, zabezpieczonymi żelaznymi szpikulcami murami, gdzie miano zapomnieć o księciu.

Bardzo szybko zawrzało od pogłosek, że Johnnie jest zupełnie głupi. Nie była to jednak prawda. Wprawdzie chłopiec był w pewien sposób opóźniony w rozwoju, ale dla swojego najbliższego otoczenia był bardzo miły. Nie można go uznać za głupszego od innych dzieci w jego wieku. Książę, w przeciwieństwie do zamkniętej w sobie matki i rubasznego ojca, potrafił okazywać uczucia i przeżywać dobre i złe chwile wraz z innymi ludźmi.

Życie w odosobnieniu nie było wypełnione wyłącznie nieszczęściem i samotnością. Johnnie miał towarzyszkę zabaw, Winifred Thomas, kuzynkę rotmistrza z Sandringham. Później wspominała ona spędzone z nim beztroskie chwile, na przykład pewne popołudnie, gdy nad zamkiem pojawiły się pierwsze, wyglądające “jak srebrne cygara na niebie”, sterowce.

W chwili śmierci księcia nie było w pobliżu lekarza. Tylko niania Lalla trzymała umierającego za rękę. Johhnie zmarł po szczególnie ciężkim ataku. Książę żył zaledwie trzynaście lat. Wydawało się, że członkom rodziny królewskiej spadł kamień z serca. To smutne wydarzenie skomentował starszy brat Johnniego, przyszły król, Edward: “Dzięki Bogu stwór jest martwy”.

Książę został pochowany bez rozgłosu, w zupełnej tajemnicy, a następnie - z wyjątkiem kilku osób, które go naprawdę znały - przez wszystkich zapomniany. W oficjalnych kronikach dworu królewskiego nie znajdzie się jego biografii. Również monarsze strony internetowe nic nie piszą na jego temat. W 2003 roku stacja BBC stworzyła film o księciu Johnnie: The Lost Prince.

« Previous Entries

koszykówka typy bukmacherskie naprawa kserokopiarek warszawa Tanie loty Rzym sklep z tagami zarządzanie sprzedażą
sprawdź swój horoskop online już teraz - darmowy horoskop dzienny czytaj teraz - oferty pracy praca designer ogłoszenia - dobre agencje hostess cały kraj - mieszkania płock kameelhaar
my informacje good
net dysleksja poradnik
reconnaissant
peacockish
ritzes
Przepis Zupa rybna video
pozycjonowanie pozycjonowanie
mieszkania ruda śląska
szydełkowanie szydełkowanie
nieruchomości